چرخة آب – آب و هوا (7) 

 قبل از آزمايش

دانش آموزان علائم آب و هوايي را ياد مي گيرند.

اهداف:

مقايسة علائم نقشه هاي هواشناسي

خواندن نقشه هاي هواشناسي

لغات:

 دما

 فشارجوي

 مرطوبيت

 سرعت باد

 تراكم

تشعشع

 وضوح

مواد:

روزنامة محلي (بخش آب و هوا)

علائم نقشه هاي هواشناسي

 كاغذ تكليف

پيش زمينه:

هواشناسي عليم فيزيكي و شيميايي جو است. هواشناس آب و هوا را مطالعه و پيش بيني مي‌كند. تفسير جو و اقيانوسها، شامل پرتوخورشيدي به فهم چگونگي تشكيل خود بقاي آب و هوا كمك مي كند.

توصيف آب و هوا و چگونگي تغييرات آن در نقشه هاي هواشناسي و جداول سينوپتيك ثبت مي‌شود. اطلاعات دما، فشار، باد، تشعشع و تراكم به هواشناسان در پيش بيني الگوهاي آب و هواي آينده كمك مي كند. آب و هوا مي‌توانند به عوامل آب و هوايي خود كه شرايط فيزيكي جو، خشكي و اقيانوسها را توصيف مي‌كند، تقسيم شود.

دما: دماي هوا به وسيله دماسنج، در حالتي كه هوا اجازه يافته است كه آزادانه بر روي حباب جريان يابد و از پرتو خورشيدي دور است، اندازه گيري مي‌شود.

فشار هوا: فشار هوا وزن ستون هواي روي يك ناحيه است. فشار سنج فشار خو را اندازه مي‌گيرد.

رطوبت: اين واژه براي نشان دادن ميزان بخار آب هوا، بكار گرفته مي‌شود. رطوبت معمولاً به وسيله تغيير در طول اجسام حساس به رطوبت در يك رطوبت سنج اندازه گرفته مي‌شود.

سرعت باد: اين واژه سرعت و جهت حركت هوا را توضيح مي‌دهد. يك گره سرعتي است كه ملوانان در دريا براي سرعت باد به كار مي‌برند. اين واحد برابر است با يك مايل دريايي در ساعت.

تراكم:‌ بخار آب ممكن است به مايع يا ذرات جامد منقبض شوند. مايع نزولات جوي (باران) و جامد. پوشش ابري را مي‌سازد.

تشعشع: پرتو خورشيدي به تعداد ساعتهاي آفتاب درخشان در روز بر مي‌گردد. هم پرتو خورشيدي و هم پرتو زميني، به وسيله كل پرتوهاي دريافت شده قابل محاسبه است.

وضوح: اين واژه به عنوان حداكثر فاصله‌اي كه يك جسم مي‌تواند در برابر پيش زمينة آسمان تشخيص داده شود است.

مشاهدات دماهاي جاري، رطوبت، باد، فشار و بيشترين و كمترين دماها معمولاً به وسيله سيستم هاي تلويزيوني و راديويي، تلفن ها، سيستم هاي ثبت براي محل هاي تحت پوشش، انتقال داده مي شوند.

داده هايي مانند كمترين و بيشترين دماهاي روز گذشته و ميزان نزولات جوي، معمولاً در روزنامه ها هم براي نواحي محلي و هم ساير شهرها وجود دارد. بسياري از مقالات حاوي گزارشات خارجي هستند. برنامه هاي هواشناسي راديو و تلويزيون گاهي اوقات داده هاي منتخب را دربرمي‌گيرند.

روش :

آب و هوا براي هركس مهم است. در بسياري از مثالها، آب و هوا چيزي را كه ما ميتوانيم و يا نمي‌توانيم در يك روز خاص انجام دهيم، كنترل مي كند. بنابراين مهم است كه قادر باشيم نقشه هاي هواشناسي را بخوانيم و تفسير كنيم. اين مطلب علائم نقشه هواشناسي مختلف را معرفي ميكند.

1 – به الگوي مربوط «علائم بكار برده شده براي رسم گزارش» و به خوصص پوشش آسمان مراجعه كنيد. دانش آموزان مجبور خواهند بود كه پوشش ابري نقشه هاي ماهواره را تفسير كنند و سپس اطلاعات را به نقشه خالي منتقل كنند.

نزولات جوي به راهي كه آب رسوب مي كند اشاره مي كند. مه،‌ابر كم ارتفاع است. برف، آب يخ زده است. باران، آب مايع است. رعد و برق مي‌تواند به باران سخت كه رگبار را هم در بر مي گيرد، برگردد. نم نم باران، باران سبك است، در حاليكه بارش ريزش يكنواخت باران است.

جهت و سرعت باد: جهت وزيدن باد را نشان ميدهد. جهت وزش مي‌تواند با مقايسه با خط شمال تعيين گردد. بنابراين اگر جهت وزش از جنوب  به شمال است، با بادي سر و كار داريد كه از جنوب مي‌وزد. سرعت باد با واحد گره بيان مي‌شود. اين واحد دريايي، واژه اي است برابر با 852/1 كيلومتر در ساعت

پوشش آسمان به ميزان ابرهاي آسمان اشاره مي‌كند. اين واژه ممكن است هم در مورد تصاوير ماهواره اي و هم در حالت نگاه كردن به آسمان مصداق داشته باشد.

نوع ابر:‌به ابرهاي موجود در ارتفاعات مختلف آسمان و شكل آنها اشاره مي‌كند.

سيستمهاي فشاري و جبهه ها: به مراكز سيستم فشار بالا و كم اشاره مي‌كند. جبهه هاي مختلف شامل يك جبهه سرد جبهه گرم، جبهه ثابت و جبهه پوشيده هستند. جبهه سرد هنگامي است كه لبة پيشروي هوا سردتر است و جاي هواي گرم تر را مي‌گيرد. يك جبهة گرم وقتي است كه پيكرة هواي پيشرو، هواي گرمي است كه جاي هواي سرد را مي‌گيرد. يك جبهه ثابت وقتي‌ست كه يك جبهه ثابت و نامتحرك است. جبهة پوشيده وقتي ست كه يك جبهة سرد بالا رفته و يك جبهه گرم را مي‌گيرد.

2 – از دانش آموزان بخواهيد كه علائم را روي كاغذ كار نقاشي كنند و معني هر علامت را توضيح دهند.

3 – از نقشة هواشناسي محلي براي ديدن اينكه آيا دانش آموزان مي توانند علائم روي آنرا تفسير كنند، استفاده كنيد. به يا داشته باشيد كه گاهي اوقات، علائم ممكن است كمي متفاوت باشد.