ذات الحلق (Armillary sphere) وسيله اي بر جاي مانده از قرن پانزدهم كه براي تعيين موقيعت نسبي استواي آسماني، مسير ساليانة عبور خورشيد، درار هاي سياره اي و غيره به كار برده مي شد. اين وسيله از يك سري حلقه هاي هم مركز تشكيل شده است.

ذات الكرسي (Cassiopeia) صورت فلكي قابل مشاهده اي كه در آسمان بسيار دور شمالي قرار دارد. اين صورت فلكي در سال يك بار به دور سياره هاي قطبي مي چرخد پنج ستارة اصلي ذات الكرسي (كه به نام بانوي روي صندلي نيز خوانده مي شود) شكلي شبيه W (يا بسته به جهت شما) دارند. تمام ستاره هاي درخشان ذات الكرسي دو بارد هستند. درخشانترين ستارة اين صورت فلكي كه ستارة چندگانه به رنگ صورتي كمتر است، چدار (Schedar-alpha CAS) است كه درخشندگي آن 2/2 تا 2/8 دارد. ستارة درخشان بعدي كه كاف (Caph – beta CAS ) نام دارد، ستاره اي سفيد با قدرت درخشندگي 2/4 است. ذات الكرسي حاوي 2 خوشة بار M52 (با درخشندگي 7/3) و M103 (با درخشندگي 7/4) مي باشد. قوي ترين منبع راديويي، ذات الكرسي A، از ذات الكرسي صادر مي شود كه باقيماندة ابر نو اختري ست كه حدود 1660 قبل از ميلادي اتفاق افتاده و 10000 سال نوري از ما فاصله دارد. صورت فلكي ذات الكرسي به نام مادر صورت فلكي زن به زنجير بسته(امراه المسلسله) (Andromed)در افسانه هاي يوناني، نامگذاري شده است.

 

ذوزنقه (Trapezoid) شكل هندسي چهاروجهي كه داراي دو وجه موازي است. ذوزنقه  (Trapezium) خوشه ستاره اي كه در مركز سحابي  جبار يا شكارچي (Orion) قرار گرفته است. چهار ستاره توده اي پرانرژي (OB جوان) در مركز ذوزنقه قرار دارد. اين چهار ستاره، شكل ذوزنقه را ميسازند.

ذرات نيمه اتمي  (Sub-Atomic Particles) ذراتي كه از اتم كوچكترند. دو گروه اصلي ذرات نيمه اتمي وجود دارند. ايپتون ها (ذرات عنصري كه از ذرات كوچكتر ديگر تشكيل نشده اند) و هاردرون ها (كه از ذرات نيمه اتمي كوچكتري بنام كوارك ها ساخته شده اند). لپتون ها ذرات سبك وزني مانند الكترون، پوزيترون، تا، موان، و غيره هستند. هاردرون ها به دو گروه مزون ها (مانند پيون، پسي، اپسيلون و غيره) و باريون ها (ذرات سنگيني مانند پروترون، نوترون و غيره) تقسيم مي شوند. شش نوع كوارك وجود دارد. بالا، پائين، جذب شده،‌ عجيب، راس و ته.