تراكم زيست (Biomass) ـ انرژي حاصل از چوب، زباله و ضايعات كشاورزي   تراكم زيست مواد آلي‌ست كه نور خورشيد را به شكل انرژي شيميايي ذخيره مي‌كند. سوخت‌هاي تراكم زيست شامل چوب، ضايعات چوب، كاه، كود، نيشكر و بسياري از محصولات فرعي حاصل از انواع فرآيندهاي كشاورزي. اين مواد وقتي سوزانده شوند، انرژي شيميايي بصورت گرما از آنها رها مي‌شود. اگر شما اجاقي داشته باشيد، چوبي كه در آن مي‌سوزانيد يك سوخت تراكم زيست است. چيزي كه ما اكنون تراكم زيست مي‌ناميم منبع اصلي حرارت در خانه‌ها و ساختمانهاي ديگر در هزاران سال پيش بوده. در حقيقت، تراكم زيست مي‌رود تا ادامة منبع اصلي انرژي در دنياي پيشرفته تر امروزي باشد. نيشكر مثال خوبي از محصول تراكم زيستي‌ است  .محصول تجاري اصلي، يعني شكر با آب گيري نيشكر به دست مي‌آيد، باقيماندة گياه كه «تفاله» ناميده مي‌شود هنوز حاوي انرژي شيميايي خورشيد است. مانند بسياري از مواد آلي زيستي، تفاله نيز با سوزاندن، گرما توليد مي‌كند. انواع تراكم زيست‌ها   اتانول به عنوان سوخت تراكم زيست ديگر الكل تقطير شده‌اي است كه غالباً از محصولات زراعتي بدست مي‌آيد. در 25 سال اخير، اين ماده با گازوئيل، براي استفاده به عنوان سوخت ماشينها  تركيب شده استفاده از اتانول در گازوئيل بدين معني است كه ما در ماشينهايمان سوخت كاملاً فسيلي را مصرف نمي‌كنيم. چرخة ‌كربن  وقتي تراكم زيست سوزانده مي‌شود، گاز گلخانه‌اي دي اكسيد كربن آزاد مي‌شود، اما وقتي محصولات تراكم زيست رشد مي‌كنند، ميزان برابر دي اكسيد كربن براي فتوسنتز مصرف مي‌كند. دستگاههاي متعددي از توليد كنندة نيروي برقي حاصل از سوزاندن تراكم زيست در دنیا وجود دارند كه به اندازه دستگاههاي نيروي بخار مي‌توانند براي اهداف صنعتي و بخصوص در صنايع چوب و كاغذ، برق توليد كنند. بهرة زيست محيطي واقعي تراكم زيست هنگامي مشخص مي‌شود كه ما بتوانيم مقدار بسيار زيادي از تراكم زيست را براي توليد برق مصرف كنيم كه منجر به كاهش مصرف سوخت‌هاي فسيلي مي‌شود. عكس زير، عكسي از سوخت تراكم زيست است كه در تكه‌هاي چوب در حال ذخيره و خشك شدن براي استفادة بعدي در يك ظرف جوش آب هستند. كشاورزان در حال آزمايش بر روي محصولات چوبي (غالباً درخت‌هاي تبريزي كوچك و تركه‌هاي چوب) هستند تا ببينند آيا مي‌توانند را به ميزان زياد و با قيمت ارزان پرورش دهند.